Od 10 października na Zamku Królewskim w Warszawie można oglądać wystawę „Niech nas widzą! Wizerunek, strój, ciało”. Ekspozycja opowiada o tym, jak – poprzez ubiór i wygląd – człowiek od wieków wyrażał swoją tożsamość, status i emocje. Ukazuje strój nie tylko jako element dekoracyjny czy estetyczny, ale przede wszystkim jako język pełen znaczeń, symboli i społecznych kodów. Wystawa będzie dostępna dla zwiedzających do 8 lutego 2026 roku.
Grób Nieznanego Żołnierza – symbol pamięci i poświęcenia za Ojczyznę
Idea oddania hołdu bezimiennym żołnierzom, którzy zginęli za kraj powstała we Francji, po I wojnie światowej. W Polsce pierwsze inicjatywy budowy Grobu Nieznanego Żołnierza zrodziły się w 1921 r.
O powstaniu Grobu Nieznanego Żołnierza w arkadach Pałacu Saskiego zdecydowano w styczniu 1925 r. Na autora projektu wybrano rzeźbiarza Stanisława Ostrowskiego. To on zaproponował umieszczenie w centrum pomnika płyty z szarego kamienia z napisem „Tu leży żołnierz polski poległy za Ojczyznę”. Na stalowej tablicy wewnątrz napisano: „Dnia 2 XI 1925 roku zostały złożone w tem miejscu zwłoki nieznanego żołnierza polskiego przeniesione z wybranego losem pobojowiska lwowskiego”. Na sarkofagu wyryto: „Trumna ta zawiera zwłoki Nieznanego Żołnierza polskiego wzięte z mogiły lwowskiej dnia 29 X 1925 roku”.
2 listopada 1925 r. w Grobie Nieznanego Żołnierza na Placu Saskim w Warszawie złożono szczątki bezimiennego obrońcy Lwowa z 1918 r. W grobie płonie niegasnący, wieczny znicz, a wartę przy nim pełnią żołnierze jednostki wojskowej podległej Dowództwu Garnizonu Warszawa – Pułku Reprezentacyjnego Wojska Polskiego.
Do dziś monument jest symbolem walk o wolność Ojczyzny i miejscem, przy którym organizowane są najważniejsze uroczystości państwowe.
Źródło informacji: Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, fot. Danuta Matloch/MKiDN
