– Chciałabym w imieniu Prezydenta RP Andrzeja Dudy, władz państwowych złożyć Pani najwyższe wyrazy uznania za Pani działalność i całe życie, które dedykowała Pani służbie państwu polskiemu. Pani Maria Rehorowska, to niezwykła postać o wielkim sercu. Myślę, że Stalowa Wola ma wielki wzorzec z osobie Pani Marii, który powinien być pokazywany jako wzór do naśladowania zwłaszcza dla młodych ludzi – przekazała życzenia i gratulacje Ewa Leniart Wojewoda Podkarpacka.
– W imieniu Miasta Stalowej Woli oraz wszystkich Mieszkańców składam wielkie gratulacje za wspaniały przykład życia i za godną podziwu postawę służby dla Polski. Chciałbym podziękować za Pani pracę, która była udziałem kolejnych kadencji Rady Miejskiej, każdy odważny głos, każdy składany przez Panią wniosek. Chciałbym przeprosić za to, że w czasie pełnienia przez Panią mandatu radnej wnioski dotyczące ukochanego przez Panią Rozwadowa pozostawały bez odpowiedzi. Dzisiaj jednak chcę zameldować, że te wnioski zostały w większości zrealizowane. Rynek w Rozwadowie, tętniący życiem „Sokół”, remontowany Dworzec PKP, to w dużej mierze także Pani zasługa. Dziękujemy za to i życzymy długich lat życia w jak najlepszym zdrowiu – słowa gratulacji i życzeń przekazał Lucjusz Nadbereżny Prezydent Miasta Stalowej Woli.
– Jestem bardzo szczęśliwa, że doczekałam tej chwili, w której znów mogę być w tej sali pośród znajomych radnych, i tych, których życie postawiło na tym miejscu, kiedy ja już jestem na odpoczynku. Szanowna Pani Wojewodo, dziękuję bardzo za odznaczenie mnie za Pani pośrednictwem medalem nawiązującym do II Rzeczypospolitej, dziękuję również Panu Prezydentowi RP Andrzejowi Dudzie, jako inicjatorowi tego medalu i Janowi Kasprzykowi, szefowi Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych – mówiła odznaczona Maria Rehorowska.
Maria Katarzyna Rehorowska, ur. 29 maja 1934 r. w Czarnorzekach k. Krosna. Ukończyła Pomaturalną Szkołę Pedagogiczną w Przemyślu (1953) i Instytut Kształcenia Nauczycieli i Badań Oświatowych przy Uniwersytecie Wrocławskim (1980). 1954–1981 nauczycielka w SP w Rozwadowie/SP nr 9 w Stalowej Woli. Od IX 1980 r. w „S”; założycielka „S” w miejscu pracy, organizatorka Międzyszkolnej KZ w Stalowej Woli; IV 1981 r. delegatka na I WZD Regionu Ziemia Sandomierska, członek prezydium ZR. 13 XII 1981 r. internowana, przetrzymywana w Ośrodku Odosobnienia w Nisku i Gołdapi, 29 IV 1982 r. zwolniona; V 1982 r. przeniesiona w ramach represji do pracy w bibliotece w SP nr 2 w Stalowej Woli; w III 1983 r. Sąd Pracy w Rzeszowie uznał brak podstaw prawnych do przeniesienia z pierwotnego miejsca pracy. Zaangażowana w działalność podziemną; 1983–1986 nauczycielka w SP w Brandwicy; 1983–1988 organizatorka zbiórek pieniędzy na działalność podziemną, kolporterka pism, m.in. „Biuletyn Informacyjny Tymczasowej Komisji Zakładowej NSZZ «Solidarność» Kombinatu Przemysłowego Huta Stalowa Wola”, „SMiS”. 1983–1984 kilkakrotnie poddana rewizjom, w 1983 r. zatrzymana; 1983–1989 zaangażowana w działalność Duszpasterstwa Ludzi Pracy przy parafii MBKP w Stalowej Woli, współpracowniczka Duszpasterskiego Ośrodka Kultury Chrześcijańskiej tamże; 1988–1990 członek chóru „S” tamże. Od 1986 r. na emeryturze.
1989–1990 w Regionalnym KO w Stalowej Woli; 1991–1992 członek Społecznego Towarzystwa Oświatowego, 1991–1992 dyr. Społecznej SP w Stalowej Woli; 1996–1997 członek Komitetu Budowy Pomnika Jana III Sobieskiego w Rozwadowie; 2002–2014 radna Miasta Stalowej Woli z list LPR i PiS. Członek Koła Emerytów i Rencistów „S”.
Autorka 6 książek, m.in.: 310 lat Rozwadowa nad Sanem 1690–2000 (2000), Historia internowania kobiet w Gołdapi, pisana przez 28 lat 1982–2008 (2008).
Odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2009), Krzyżem Wolności i Solidarności (2016), Złotym Krzyżem Zasługi (1975), Medalem KEN (1993); uhonorowana tytułem Zasłużony dla Regionu Ziemia Sandomierska (2016).
W latach 1982 – 1983 rozpracowywana przez Wydz. V KW MO w Tarnobrzegu w ramach SO krypt. Związkowiec; II 1984 – IX 1985 przez p. III RUSW w Stalowej Woli w ramach KE krypt. Działaczka.
Medal Stulecia Odzyskanej Niepodległości Ustanowiony w 2018 r. jest nagrodą przyznawaną na pamiątkę stulecia odrodzenia Państwa Polskiego obywatelom polskim, którzy od czasu odzyskania niepodległości przez Państwo Polskie w 1918 r. przyczyniali się do budowania i wzmacniania suwerenności, niepodległości, kulturowej tożsamości i materialnej pomyślności Rzeczypospolitej.
